Madrid’in karanlık sokaklarında, Beatrix Glower’in çaresizliğiyle başlayan gecede, genç kızın bedenine saplanan gözlerin ateşi büyüyordu. Yanında hiçbir destek olmadan, yalnız ve kimsesiz hissettiği anlarda, devasa yaraklar onun çaresizliğine cevapsız kalmadı. Soğuk taşların üstünde titreyen vücudu, yavaşça sıcak bir dokunuşla çözülmeye başladı; dudaklarından çıkan ahlar, boynuna dayanan sertliklerle birleştiğinde ortamın gerilimi tavan yaptı.
İlk dokunuşlar nazik değildi, Beatrix’in amcığı bu kaba ve acımasız hareketlerle yumuşaklığını kaybetmeden önce iyice ısındı. O çetin girişi kabul etmek zorundaydı; yarak derinlere indiğinde gözleri parladı ama inadına direnç göstermedi. Her kökleme ritminde bağrındaki yangın büyürken, nefesi kesiliyor, midesindeki kelebekler yerini gerçek yakarışlara bırakıyordu. Amını sertçe dolduran her hamlede sanki içine işliyormuş gibi bir his yayıldı vücuduna; bu acıyla karışık zevk arası ince çizgide savruluyordu.
Beatrix’i ayakta tutan tek şey o yoğun dayanılmaz hazdı. Süt beyaz teni ter içinde kalırken, göğüslerini sıkan ellerin kuvvetiyle birlikte inleyişi hırçınlaştı. Amcığın dibine kadar sokulup sonra kabasının kırmızı deri üzerine vurmasıyla adeta deli bir fırtına koptu odada. Sürekli boğazından boğazına yükselen iniltilerle beraber onun amcığını parçalarcasına dayayan adamın azgınlığı doruktaydı; hiç acımadan hem bedenini hem de ruhunu kökleme seansıyla teslim aldı.
Her folloş patlamasında Beatrix kendi sınırlarını zorluyor, içindeki gizli istekleri dışa vurmanın tarifsiz hazzına varıyordu. Sonunda ard arda gelen köpük gibi boşalmalarla adam tüm gücüyle içine aktardı zevkini; vücudunun her kıvrımı bunu duyarken dilinden şu lanet dolu cümle döküldü: “Beni böyle al.” Gecenin ortasında bağırdığı bu teslimiyet çağrısıyla birlikte amcığı darmadağın olmuştu ama mutluydu. İşte böyle can yakıcı, arsız ve kontrolsüz bir sikişle Madrid’in soğuğunu unutmuşlardı ikisi de; hastalıklı arzularının en dip köşesine kadar ilerlemişlerdi…